Αρχική Άλλες ειδήσεις Διαφορα Η ατάκα του αείμνηστου καθηγητή μας Θανάση Ραυτόπουλου 

Η ατάκα του αείμνηστου καθηγητή μας Θανάση Ραυτόπουλου 

 

Ο αείμνηστος καθηγητής Θανάσης Ραυτόπουλος με μαθητές του πρακτικού τμήματος Γυμνασίου Λευκάδας της σχολικής χρονιάς 1974-1975. Πάνω από αριστερά…Πέτρος Ματαράγκας, Νίκος Κονιδάρης, Γεράσιμος Κοψιδάς και Κώστας Αραβανής. Στο μέσον από αριστερά…Σωκράτης Παπαδόπουλος, Νίκος Καρτάνος, Γιάννης Ζαβιτσάνος, Θεόδωρος Σολδάτος και Μάρκος Δούκας. Κάτω από αριστερά…Ηλίας Ροντογιάννης, Παύλος Αρβανίτης, Πάνος Φέτσης, Κώστας Τσερές και Στάθης Λάζαρης. (Φωτογραφία από προσωπικό αρχείο Θοδωρή Σολδάτου)

Γράφει ο Κώστας Σκλαβενίτης

Στη δεκαετία του ’70 που πηγαίναμε στο Γυμνάσιο Αρρένων Λευκάδας…η τάξη μου τα περισσότερα χρόνια είχε καθηγητή μαθηματικό το Θανάση Ραυτόπουλο με καταγωγή από το χωριό του Αγίου Πέτρου.

Ήταν ένας πολύ αυστηρός καθηγητής μέσα στη τάξη και ήθελε απόλυτη ησυχία κατά τη διάρκεια του μαθήματος και κυρίως την ώρα της παράδοσης του. Επίσης ήταν παρά  πολύ αυστηρός και στη βαθμολογία.

Από τη βαθμολογία του κρίθηκαν χρονιές ολόκληρες για πολλούς μαθητές διότι ήταν μαθήματα πρωτεύοντα όπως και άλλων καθηγητών φιλολόγων και φυσικών.

Το βαθμολογικό σύστημα τότε μπορούσε να σε απορρίψει με δύο πρωτεύοντα (Άλγεβρα,Γεωμετρία Φυσική,Χημεία,Αρχαία,Νέα Ελληνικά) και στη καλύτερη περίπτωση σε έστελνε με ένα πρωτεύον για επανεξέταση το Σεπτέμβριο ….χωρίς να εξετάζει το μέσο όρο των άλλων μαθημάτων που μπορούσε να είναι υψηλός.

Πέρα από την αυστηρότητα τον διέκρινε η μοναδικότητα στη παράδοση των μαθημάτων του…κι όποιος τον παρακολουθούσε δεν χρειαζόταν να διαβάσει.
Με μια.. «σου τα πέρναγε στο μυαλό»!

Έχουν καταγραφεί Πανελλαδικά οι μεγαλύτερες επιτυχίες από μαθητές του… με ποσοστό επιτυχίας που άγγιξε το 100% σε πρακτικό τμήμα της δεκαετίας του ’70.

Διακρινόταν επίσης για τις ατάκες του…που ήταν πάντοτε πάρα πολύ εύστοχες και ξεκαρδιστικές.

Το γέλιο βέβαια δεν διαρκούσε πολύ διότι… «το έκοβε μαχαίρι» με τη φράση… «τελειώστε τώρα» και με μιας η τάξη γινότανε «νεκροταφείο»!

Η μοναδική ατάκα που θα αναφέρω ειπώθηκε μήνα Μάρτιο του 1978 στο Λύκειο Αρρένων Λευκάδας(απο το 1977 το εξατάξιο Γυμνάσιο χωρίστηκε σε Γυμνάσιο και Λύκειο).

Τότε δίναμε γραπτές εξετάσεις το Φεβρουάριο και τον Ιούνιο.Οι εξετάσεις του Φεβρουαρίου συνήθως έκριναν τη τύχη των αδύναμων μαθητών διότι εάν σε ένα η δύο κύρια μαθήματα είχες άσχημο γραπτό και ο βαθμός πήγαινε κάτω από τη βάση κατά μεγάλο ποσοστό η χρονιά ήταν χαμένη.

Εικονίζονται σε φωτογραφία του 1979(β κλασσικό Γ Λυκείου) οι μαθητές που το 1978 άκουσαν την ατάκα του αείμνηστου Θανάση Ραυτόπουλου. Πάνω απο αριστερά….Δημήτρης Πεντασίλης,Νικόλαος Μπόρσας Γιάννης Μπουρδούβαλης,Φίλιππος Κουνιάκης,Θοδωρής Κούρτης,Φώτης Σάντας,ΙωάννηςΧαλικιάς και Ζώης Σολδάτος. Στο μεσον από αριστερά Mιχάλης Λάζαρης,Χρήστος Μωραϊτης, Γιώργος Φίλιππας,ΑργύρηςΦωτεινός,Βασίλης Κοντογιώργης Aγγελος Φέτσης και Σωτήρης Παπακωστοπουλος. Κάτω από αριστερά…Ιωάννης Κούρτης,Λάμπρος Πανταζής, Θωμάς Μελάς,Κώστας Σκλαβενίτης, Σπύρος Μπελεγρίνος και Βασίλης Φίλιππας.

Όταν επιστρέψαμε από τα διαγωνίσματα που λέγαμε… κάποια μέρα ρώτησα το Θανάση (έτσι τον λέγαμε μεταξύ μας οι μαθητές ή Κολοκοτρώνη για το μεγάλο μουστάκι του) πηγαίνοντας του το απουσιολόγιο κατά τη διάρκεια του μαθήματος για να το ελέγξει ως γραμματέας τα τάξης που ήμουν.

«Κύριε πως γράψαμε στα μαθηματικά»; (τα οποία ητανε δύο ζητήματα για το κάθε μάθημα).

Η απάντηση που πήραμε ήταν η εξής:

«Γράψατε φωστήρες μου, γράψατε…
Πρώτο ζήτημα πατάτες
Δεύτερο ζήτημα κολοκυθάκια

Μέσος όρος μπριάμ»!!!

Το τι επακολούθησε από τα γέλια δεν περιγράφεται…

Αυτή την ατάκα τη χρησιμοποίησα κάποτε αναφέροντας το όνομά του… σε ένα σχόλιο που είχα κάνει στο ναυτιλιακό περιοδικό ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ που είχα προσωπική στήλη με τίτλο «Ναυτιλιακά και Άλλα «…για να καυτηριάσω το αλαλούμ των αποτελεσμάτων που έβγαζαν κατά το δοκούν οι φοιτητικές παρατάξεις στις εκλογές τους τη δεκαετία του ’90(όλες οι παρατάξεις έβγαζαν εαυτούς πρώτους).

Όταν ήρθα στη Λευκάδα του χάρισα το συγκεκριμένο περιοδικό που τον συνάντησα στη κεντρική αγορά της Λευκάδας και διάβασε μπροστά μου το σχόλιο…

Τα μουστάκια του «φτάσαμε μέχρι τ αυτιά του» από το γέλιο που έκανε και είπε…»Αααα τα θυμάσαι βλέπω»!

Ο αείμνηστος Θανάσης Ραυτόπουλος έφυγε από τη ζωή πρόωρα πριν μερικά χρόνια…ωστόσο όλοι τον θυμούνται για όλα όσα προανέφερα…τη μοναδική μεταδοτικότητα του στα μαθήματα των μαθηματικών, την αυστηρότητα στη βαθμολογία και τη τάξη, αλλά και για τις εύστοχες ατάκες που ακόμη θυμόμαστε και λέμε πολλές φορές οι μαθητές του.

Επίσης πολλοί τότε τον κατακρίναμε για την αυστηρότητα του στη βαθμολογία…σήμερα ώριμοι πλέον τον κρίνουμε διαφορετικά και πολλοί μαθητές κυρίως των πρακτικών τμημάτων του χρωστάνε μεγάλη ευγνωμοσύνη που μπόρεσαν σε δύσκολες εποχές να περάσουν χωρίς φροντιστήρια σε ανώτατες σχολές και να ασκήσουν αργότερα επαγγέλματα ως πολιτικοί μηχανικοί, γιατροί, καθηγητές, κ.ά.