Αρχική Μόνιμες Στήλες Μπρος-πίσω Οι γιατροί του Ιστορικού Αρχείου Λευκαδας

Οι γιατροί του Ιστορικού Αρχείου Λευκαδας

papakosta

Γράφει ο Ηλίας Τσάκαλος.

(ούτως απαλαίπωρος τοις πολλοίς η ζήτησις της αληθείας και επί τα έτοιμα μάλλον τρέπονται…) Θουκυδίδης Α 20.

Μετάφραση ( Κάπως έτσι με τεμπελιά ο πολύς κόσμος αναζητεί την αλήθεια μια και είναι μαθημένος να  δέχεται  αμάσητα  τα γεγονότα)

Πάνε χρόνια που κάθε μέρα έβλεπα τρεις νέους (δυό άνδρες και μια γυναίκα) ασπροφορεμένους  απ΄τη κορφή ως τα νύχια, επιστήμονες,  με γυαλιά στα μάτια  και με μάσκες να κάθονται μπροστά από το Ιστορικό Αρχείο Λευκάδος και να ξεκουράζονται πρόχειρα συνομιλώντας.

Προϊσταμένη του Αρχείου, τότε ήταν η Ελένη η Γράψα. Μια μέρα βλέποντας και την Ελένη μαζί τους είπα να μάθω ποιοι ήταν, τι έκαναν και τι ρόλο έπαιζαν. Αυτό πάντοτε το  κάνω παίζοντας και αστειευόμενος.

Σταμάτησα και είπα της Ελένης

-Ε μαρή. Απ΄τα πότενε  πήρατε γιατρούς στο Ποντικοφυλακείο;

Σημειώνω εδώ ότι από μαθητής στο Γυμνάσιο θυμάμαι ότι ο φτωχόκοσμος το  Ιστορικό Αρχείο το ονόμαζε Ποντικοφυλακείο από παραφθορά της λέξης Υποθηκοφυλακείο μια και εκεί παλιά βρίσκονταν και το Υποθηκοφυλάκειο Λευκάδος.

Κόκαλο όλοι. Οι τρεις νέοι επιστήμονες χαμογέλασαν χωρίς να καταλάβουν ακριβώς το αστείο μου και η Ελένη που κατάλαβε τη γλώσσα μου μια και είχα χρησιμοποιήσει την πονηριά του χωριού της και του χωριού της μάνας μου (Εξάνθεια) μου απάντησε

-Κυρ δικαιόρε αυτοί αυτού κολυμπάνε μεσ΄ τα χαρτιά και ψαχ΄νε την Ιστορία.

-Μπα και τι είναι άρρωστη η Ιστορία μαρή και θέλει γιατρούς;

Η Ελένη έβαλε τα γέλια και οι «γιατροί» γέλασαν κι αυτοί λίγο πιο άνετα.

Από εκεί ξεκίνησε η γνωριμία μου με την κ. Παπακώστα, τον κ. Βιολιδάκη και τον κ. Κουτμάνη. Περνούσα από το Ιστορικό Αρχείο καμιά φορά μιλούσαμε, ανταλλάσαμε απόψεις, αντιλήψεις πληροφορίες και σιγά σιγά δημιουργήθηκε μεταξύ μας μια σχέση αμοιβαίας εκτίμησης.

Τα τελευταία χρόνια η κ. Παπακώστα, πάντα λευκοφορεμένη, ερευνούσε την ιστορική πορεία της Πρέβεζας τον 18ο αιώνα μέσα από τα αρχεία του Ιστορικού Αρχείου Λευκάδας.

Σε μένα ήταν αδύνατο να τα παρακολουθήσω μια και ήταν γραμμένα ή στα Βενετσιάνικα ή στα Ελληνικά αλλά με γραφικούς χαρακτήρες και πολλές φορές και με λεξιλόγιο της τότε διοίκησης, των τότε γραμματισμένων και των τότε λαϊκών που δεν ήταν δυνατόν να αναγνωρίσω εύκολα και γρήγορα.

Ορισμένα ζητήματα ή αναλογίες ή και γεγονότα μπορούσα να τα δω και πάνω σ΄ αυτά πολλές φορές συζητούσα με την κ. Παπακώστα μια και με ενδιέφερε και εμένα εκείνη η εποχή από άλλη σκοπιά και που για εκείνη την εποχή μάζευα «έτοιμες» πληροφορίες που να αφορούν την καθημερινή ζωή, τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους καθώς και όποιες ιστοριούλες φανέρωναν την ποιότητα των ανθρώπων, τις σχέσεις τους με τους εξουσιάζοντες, ντόπιους ή ξένους και σε ζητήματα που είχαν σχέση με την οικονομία, διοίκηση, συγκρότηση, μικροκοινωνία  κλπ.

Περίμενα με αγωνία το αποτέλεσμα της δουλειάς της κ. Παπακώστα. Ήθελα να δω μέσα από αυτήν την δουλειά την ακρίβεια αυτών που γνώριζα από τη λαϊκή παράδοση και να κάνω τις απαραίτητες συγκρίσεις με την ιστορική γνώση που αναδύονταν από το παρελθόν και αναδείχνονταν από τα ιστορικά ντοκουμέντα.

Επί τέλους είδε το φως αυτή η δουλειά της κ. Παπακώστα.

Εγώ πάντως δεν σπούδασα Ιστορία, πράγμα που μου πρότεινε κάποτε ο φίλος μου ο Σπύρος ο Ασδραχάς, αλλά την ιστορία με σάρκα και οστά την υπηρετώ από άλλη θέση και με επίγνωση ότι βοηθώ τους ανθρώπους στην κατανόησή της, τη λειτουργία της και τον χαρακτήρα της.

Πάντως έχω καταλήξει πως πρέπει επί τέλους να προσεγγίσουμε και να διαχωρίσουμε τα ιστορικά ντοκουμέντα από την Ιστορία.

Γιατί η Ιστορία είναι επάλληλος μύθος αρχόντων και αρχομένων, δομών και ενστίκτων που προχωρούν το ανθρώπινο είδος στον άγνωστο κόσμο του αύριο. Πρέπει να καταλάβουμε κιόλας ότι η Ιστορία έχει σάρκα και οστά, να επανέλθουμε στην αρχική πρόταση του Θουκυδίδη για τον ρόλο και την κατανόησή της και να γνωρίσουμε την Ιστορία του λαού μας, όπως μας την έχουν δώσει και οι μεγάλοι Δημιουργοί που περιγράφουν το σύνολο και την εξέλιξη της  μέσα  στα έργα τους ( Η γυναίκα της Ζάκυθος, Έμποροι των Εθνών, Βαρδιάνος στα σπόρκα, Γιούγκερμαν,Σέργιος και Βάκχος, κ.α). Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο Σολωμός, Παπαδιαμάντης, ο Καραγάτσης κ.α.  

Ευχαριστούμε την κυρία Παπακώστα για την συμβολή της, για την επέκταση της κατανόησης των δομών των κοινωνιών που παρήλθαν μέσα από γραπτά ντοκουμέντα.

Κατεβάστε το βιβλίο της κ. Παπακώστα κάνοντας κλικ στο εξώφυλλο του βιβλίου που ακολουθεί.

to-arxeio-ton-provlepton-tis-prevezas-1 copy