Αρχική Μόνιμες Στήλες Μπρος-πίσω …και ένα τρακαρισμένο ποδήλατο

…και ένα τρακαρισμένο ποδήλατο

podilatoΤου φόρεσαν το σκούρο μπλε εγγλέζικο κοστούμι με την αδιόρατη σχεδόν κόκκινη ρίγα, ραφής του 1950 στο πρώτο μάστορα που διέθετε η πόλη, την επισημότατη μεταξωτή γραβάτα γαλλικής προελεύσεως της ιδίας αποχρώσεως με το κοστούμι στενή για να δένει τον διπλό κόμπο, το μεταξωτό υποκάμισο ειδικής παραγγελίας, ελαφρώς ζαχαρί, το αφόρετο τσαγκαράδικο παπούτσι μαύρο σεβρό παντοφλέ έτους κατασκευής  1955, του χτένισαν τα λίγα γκρίζα μαλλιά με ελαφρά χωρίστρα αριστερά και δεν ξέχασαν να του βάλουν στην μπουτονιέρα του κοστουμιού ένα φρέσκο μπουγαρίνι ( καβαλιέρε ντε Ίζολε Ιόνιε και γόνος, βλέπεις, αριστοκρατικής οικογενείας).

Δεν του βάλανε όμως το στεφάνι του άγαμου κατόπιν ειδικής εντολής που είχε δώσει στους ξεφωνηθέντες  εν ζωή κληρονόμους του «δεν θέλω στεφάνι στον τάφο. Έχω εν τοις πράγμασι ήδη νυμφευθεί»

Αυτά και έγιναν. Αυτός φόρεσε έναν μορφασμό μιας ξινής γεύσης απ΄ τις θύμισες και τις αποφάσεις της ζωής του. ( Το φρόντισε ο ίδιος προσωπικώς αυτό κατά τον χρόνο του αποχαιρετισμού της ζωής πάνω σ΄ αυτόν τον πλανήτη, δεν μπορούσε ποτέ να το εμπιστευθεί σε κανέναν επί της γης.)

562785323 copyΞάπλα, τέζα να βλέπουν το πρόσωπό του ο Χριστός, η Παναγία και οι Άγιοι  που βρίσκονταν στο τέμπλο της εκκλησάς και αυτός αντίκρυ να μην μπορεί  επί τέλους να τους βλαστημήσει με όλα εκείνα τα χυδαία λόγια της ντουγάνας που πάντα εν ζωή τους στόλιζε. Ξάπλα κατάμονος κι άνευ τεθλιμμένων συγγενών να αποχαιρετά τους διερχομένους με την σιωπή του. Το παριστάμενο πλήθος να μην αισθάνονται εκείνη την υποκριτική θλίψη της απώλειάς του και να μην υπάρχει  έστω και ένα μηχανικό δάκρυ λύπης γι αυτόν. Ούτε και η εντός παρενθέσεως σύζυγός του έκλαυσε. Στο πρόσωπο της υπήρχε ένα τζοκόντιο χαμόγελο και μια αφηρημένη έκφραση μεταξύ Επιταφίου Μεγάλης Παρασκευής και Αναστάσεως.  Οι πάντες  αποτιμούσαν την κληρονομιαία περιουσία του και  έφερναν στην μνήμη τους  την γκάφα της απίθανης ζωής του. «Ε ρε τι λάθος  μπορεί να κάνει ένα σπερματοζωάριο» μουρμούρισε ένας εκ γενετής  κακάσχημος μορφωμένος.

Αίφνης  έγινε ένα σούσουρο, ενώ ο παπάς  έψελνε το «άμωμοι εν οδώ αλληλούια» και όλα  τα σχετικά.

-Ρε παιδιά δεν θα κλάψει κανένας  τον νεκρό που σήμερα είναι ντυμένος γαμπρός; Ψιθύρισε  ένας, παραληφθείς στην διαθήκη, κοντούλης διάβολος μεταξύ των παρισταμένων.

Κι έπεσε ένοχος σιωπή τάφου και μορφασμός εν είδη  αποχωρούντος ιδιοτελούς χαμόγελου.

Ήδη άπαντες είχαν μετρήσει την κληρονομία της εντός παρενθέσεως συζύγου του τεθνεώτος : λίρες Αγγλίας 200, νέες δραχμές  πέντε εκατομμύρια, ποσότητα Βενέτικων τιμαλφών,  πέντε σπίτια εκ των οποίων ένα τρίπατο μεθ΄ υπογείου, ένα αυτοκίνητο, ένα παπόρι και ένα τρακαρισμένο ποδήλατο Μπίσμαρκ.