Αρχική Μόνιμες Στήλες Μπρος-πίσω Μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης

Μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης

Scylla-and-Charybdis1(πεζό ποίημα  απελπισίας των καιρών)

Δώρο στον Βαγγέλη τον Πάλμο

Καθώς ο αφελής τσοπάνος σαλαγούσε τα πρόβατα κατά τον εικοστό πρώτο αιώνα

έμεινε άφωνος σαν αντίκρισε το δρόμο, πέρα εκεί στο βάθος, να στενεύει , να γίνεται μια άσπρη κλωστή, να ανεβαίνει ψηλά στα νέφια, χωρίς να έχει καμιά δουλειά , και να τραβάει κατά τα ουράνια.

Μπα, είπε,  δεν είναι και σπουδαίο φαινόμενο, έτσι  φαντάζουν όλοι οι δρόμοι σαν οδεύεις στο άγνωστο.

Τα πρόβατα βέλαζαν στο κενό  και του διέκοπταν τους διαλογισμούς και  από τον βαθύ ήχο της κουδούνας των γκεσεμιών που πήγαιναν μπροστά κι άνοιγαν δρόμο δεν του έμενε καμιά αμφιβολία ότι τραβούσε τον ορθό δρόμο τον οποίο  δεν είχαν πάρει χαμπάρι τα ζωντανά που ακολουθούσαν.

Κι άξαφνα θόλωσε το κάδρο του σύμπαντος.  Δεξά φωτιά ξέρναγαν  τα πληρωμένα τσιράκια των τιβί , αριστερά φωτιά  έσπερναν  με τις χούφτες  οι ασπρουλιάρηδες πολιτικοί και διανοούμενοι της καμαρίλας.

Μπροστά η κλωστή του δρόμου αδιάβατη.

-Ω! Βρέθηκα μεταξύ  Σκύλας και Χάρυβδης, κραύγασε ο αφελής τσοπάνος, μη γνωρίζοντας ότι όλοι δούλευαν στο ίδιο αφεντικό, και έκλεισε τ΄ αυτιά του στα χίλια δυό κουτσομπολιά του κόσμου. Λέγεται πως τάχα, αν δεν ακούς  αυτά που λένε,  μπορεί να σώσεις τα πρόβατα και να σωθείς και στο κάτω-κάτω της  γραφής κάτι ανάλογο έκανε και ο Οδυσσέας του Ομήρου φημολογείται.

Μήνας  των λουλουδιών και η έξοδος ήταν μάταιη μια κι η ζωή δεν  έχει ανάγκη από δρόμους που χάνονται στους ουρανούς.

Αλήθεια.

Πως μοσχοβολούν τα λουλούδια ακόμα κι αν σκεπάζουν το φέρετρο των ημερών.

Ωωωωωχ. Θα  διαβούμε  κι αυτό το  πέρασμα κοπάδι των προβάτων ή θα γίνουμε μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης πάλι  θυσία για ένα κόσμο που δεν θα έρθει ποτέ;

Ηλίας Τσάκαλος