Αρχική Μόνιμες Στήλες Παρεμβάσεις από τον Θ. Γεωργάκη Πως δημιουργήθηκε το CD «Μουσικό Σεργιάνι στη Λευκάδα»

Πως δημιουργήθηκε το CD «Μουσικό Σεργιάνι στη Λευκάδα»

mousiko-sergiani-georgakis

Γράφει ο Θοδωρής Γεωργάκης.

Με ιδιαίτερη χαρά και έκπληξη είδα το CD «ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΕΡΓΙΑΝΙ ΣΤΗΝ ΛΕΥΚΑΔΑ», με τα 19 αυθεντικά και δυσεύρετα Λευκαδίτικα τραγούδια, να δημοσιεύεται απ’την φιλόξενη σελίδα του MY LEFKADA, σε οπτικοποιημένη διασκευή απ’τον Θανάση τον Κατωπόδη και τον Νίκο τον Ζαμπέλη, άνθρωποι που αξιολόγησαν σωστά και στο κατάλληλο τάϊμινγκ ένα μουσικό έργο, που πρωτοκυκλοφόρησε το 2010.

Θα μου επιτρέψετε ευθύβολα και κατηγορηματικά να αναφέρω πως το έργο αυτό είναι δικό μου δημιούργημα και του μουσικού Παναγιώτη Φίλιππα, απ’τον Δρυμώνα. Επειδή, λοιπόν, για αυτό το μουσικό σεργιάνι δεν πήρε κανένας μας, απ’τους συντελεστές, ούτε ένα EURO, πρέπει, πιστεύω να μας ανήκει η «πνευματική ιδιοκτησία» εις το διηνεκές και όσοι προχωρούν σε επανέκδοση να μνημονεύουν αδιαλείπτως τα ονόματα των συντελεστών του CD, σαν ηθική ανταμοιβή, για αυτό το ταπεινό μας πόνημα, που έγινε μόνο και μόνο από αγάπη στον τόπο μας και στον λαϊκό μας πολιτισμό.

Έχει, όμως σημασία να δούμε και να μάθει ο κόσμος την ιστορία, πως δημιουργήθηκε αυτό το CD.

Μαθητής ακόμη στο Δημοτικό σχολείο του Πινακοχωρίου, την δεκαετία του 1960, εκεί ανάμεσα στο παιγνίδι, είχα πάντα στο νού μου τα τραγούδια που χόρευαν τα κορίτσια του σχολείου στο διάλειμμα. Με εντυπωσίαζε ιδιαίτερα το τραγούδι: » Σε παράμερο λαγκάδι κατεβαίνει μιάν αυγή διψασμένο ένα κοπάδι και ξανοίγει μιά πηγή κτλ…», το οποίο χόρευαν σε ρυθμό συρτού. Όταν ρώτησα τον δάσκαλο και μου είπε πως είναι απ’τον «ΦΩΤΕΙΝΟ», του Βαλαωρίτη το κομμάτι που επιγράφεται «Το νανούρισμα της Θοδούλας«, τότε μου δημιουργήθηκε, από παιδάκι, η σκέψη πως αυτό το τραγούδι πρέπει να διασωθεί στον αιώνα τον άπαντα. Φοιτητής, εν συνεχεία, με ένα δημοσιογραφικό μαγνητοφωνάκι πήγαινα σε ηλικιωμένα άτομα και κατέγραφα τα τραγούδια που γνώριζαν, στο Πινακοχώρι, στα Λαζαράτα, στον Κάβαλο, στην Καρυά. Ακόμη και κατά την τραπεζική μου καριέρα και όντας διευθυντής σε τράπεζα της Λευκάδος, πολλές φορές στο γραφείο μου μίλησα με ηλικιωμένα άτομα, τα οποία μου μετέφεραν διάφορα ανέκδοτα τραγούδια των χωριών της Λευκάδος.

Με αυτό τον πολύχρονο τρόπο συγκέντρωσα μια γκάμα πενήντα περίπου τραγουδιών, τα οποία ξεκίνησα διαδικασία έκδοσής τους το 2009. Ήρθα σε επαφή με τον Παναγιώτη τον Φίλιππα απ’τον Δρυμώνα. Πρόκειται για άτομο ικανότατο μουσικά, που μπορεί να μελοποιήσει ακόμη και τον …τηλεφωνικό κατάλογο!

Μήνες ολόκληρους μαζί, πότε εδώ στην Λευκαδα και πότε στην Αθήνα, στο μικρό εργαστήριο που έχει πίσω απ’το Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο, αφιερώσαμε ώρες ολόκληρες, για να πάρει την τελική του μορφή το CD. Προβληματισμός και των δύο ήταν αν θα χρησιμοποιούσαμε και κλαρίνο.

ola-ta-ntertia

Ανατρέξαμε σε πολλές πηγές για να δούμε με ποιό τρόπο γλεντούσε η Λευκάδα απ’τα βάθη των αιώνων. Η πιο σωστή αναφορά ήταν αυτή του Πάνου Ροντογιάννη, σύμφωνα με την οποία υπάρχει περιγραφή του Τούρκου περιηγητή Εβλιά Τσελεμπή, ο οποίος το 1668, όταν ήρθε στην Τουρκοκρατούμενη τότε Λευκάδα, διαπίστωσε πως οι κάτοικοί της γλεντούσαν με νταούλια, ζουρνάδες και λαούτο. Και έτσι είναι. Το κλαρίνο ήρθε πολύ αργότερα στην Λευκάδα απ’το Ξηρόμερο. Γι αυτό και χρησιμοποιήσαμε βιολί, λαούτο και σε μερικά σημείο ζουρνά, προκειμένου να είμαστε πιο κοντά στην παράδοση.

Τα τραγούδια πρωτοεκτέλεσαν σε ένα στούντιο στο Παγκράτι ο Παπά-Βασίλης Κακλαμάνης, η κόρη του Μαρία Κακλαμάνη, ο Στέλιος Ζαβιτσάνος, η Μαρία Καββαδία και ο Γιώργος Καρανάσος. Εκδόθηκε και κυκλοφόρησε το 2010, σε πανηγυρική εκδήλωση στην πλατεία των Λαζαράτων, με την χορηγία και αμέριστη βοήθεια του τότε δημάρχου Σφακιωτών Γεωργίου Κούρτη.

Ευελπιστώ, πως, μετά και τη νέα παρουσίαση του CD, απ’τον Θανάση Κατωπόδη, αυτό θα γίνει ευρύτερα γνωστό στο Λευκαδίτικο κοινό και πως είναι καιρός οι μουσικοδοδάσκαλοι των συλλόγων του νησιού, να εντάξουν στο ρεπερτόριό τους κάποια απ’αυτά τα τραγούδια με τον χαρακτηριστικό αργοσύντομο ρυθμό των Λευκαδίτικων τραγουδιών.

Η δική μου επόμενη έκπληξη, θέλω να πιστεύω, θα είναι τριπλή. Κατά πρώτον έχω ετοιμα για έκδοση δύο βιβλία. Το πρώτο έχει τίτλο «ΣΦΑΚΙΩΤΕΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ. ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ» και το δεύτερο είναι μιά θεατρική διασκευή του «ΦΩΤΕΙΝΟΥ» του Βαλαωρίτη, ώστε να μπορούν να παίζονται θεατρικά και τα τρία Ασματα του μοναδικού Λευκαδίτη ποιητή.

Και για τα δύο βιβλία, επειδή έχουν κόστος για την έκδοση και δεν μπορώ να την φέρω μόνος, απευθύνθηκα σε φορείς της Λευκάδος και εισέπραξα ένα μεγαλοπρεπέστατο: «Δεν έχομε λεφτά», την στιγμή μάλιστα που εξέδιδαν και παρουσίαζαν βιβλία ακόμη και στενού ενδιαφέροντος συγκεκριμένου χωριού. Δεν πειράζει, όμως. Αυτά τα δύο βιβλία θα εκδοθούν είτε το θέλουν, είτε δεν το θέλουν κάποιοι. Άλλωστε οι εκλογές είναι κοντά και οι νέες αρχές, πιθανόν να ανταποκριθούν και στο αίτημα ημών των …Πληβείων.

Επί πλέον έχω στο μαγνητοφωνάκι μου άλλα είκοσι παλιά Λευκαδίτικα τραγούδια που αναφέρονται αποκλειστικά στον γάμο. Ευελπιστώ πως και αυτά θα βρεθεί κάποιος φιλόμουσος τοπικός άρχοντας, που θα τα αξιολογήσει σωστά και θα τα εκδώσει μελλοντικά…

Σας ευχαριστώ για την ανοχή σας στην ακατάσχεστη…φλυαρία μου.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΟΦΟΚΛΗ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ